In de Botanische Tuinen

Onzichtbaar maar hoorbaar
en hard
wolken talloze kievieten boven
mijn hoofd.

Ze roepen door elkaar, naar
elkaar, om elkaar, tegen
elkaar.

Ik hoor ze wel en versta
ze niet.

Is het de tijd van nestbouw en paardrift,
van broedzorg en voedseldrang
en al die zaken waar een
kieviet
niets
van weet?

Zijn het de bomen en de struiken
die ze hier niet verwachtten
en schreeuwen ze in paniek
NIETHIER!
NIET HIER!

Of schreeuwen ze zo maar wat,
om maar te schreeuwen, om het
plezier.

Dan zijn ze weer verdwenen,
verdreven maar niet verjaagd
door merels en spreeuwen,
door kraaien en kauwtjes en
een mus.

Geschreven in het kader van de cursus Creatief Schrijven van Schrijven in Utrecht.