Dit is mijn vijftigste blog tijdens de crisis. Toen ik de eerste schreef, op 17 maart, had ik niet bedacht dat de 50ᵉ dan op 5 mei zou vallen. Ik was er sowieso nog niet vanuit gegaan dat ik vijftig dagen achtereen een blog zou gaan schrijven. Ik ging op dat moment eigenlijk nergens vanuit, behalve dat schrijven misschien een zekere ontspanning zou opleveren.
Het viel ook niet altijd mee om een tekst uit te werken. Soms diende een onderwerp zich op een natuurlijke manier aan, soms moest ik eindeloos om de klok heen draaien voordat ik de klepel vond. Soms vloeide de tekst moeiteloos uit mijn hoofd, soms was het een worsteling om alles op de goede plek te krijgen, de overbodige franje te verwijderen (“kill your darlings!”) en een bevredigend punt te maken. Maar het is steeds gelukt, en ik vind zelf dat er een paar mooie exemplaren tussen zitten.
Ik had me voorgenomen om positief te blijven. Geen gesip over mijn eigen toestand, geen gemopper over de algemene toestand, geen cynische analyses van het beleid, geen alarmistische vergelijkingen van statistieken. Dat is geloof ik wel gelukt.
Ik had me ook voorgenomen om ‘vooruit te schrijven’: tijdloze onderwerpen die je alvast kunt uitwerken zodat je ze in tijden van gebrekkige inspiratie in kunt zetten. Blog-jokers, zeg maar. Dat is niet gelukt. Ik heb nu een voorraad van één. Plus een lijstje met onderwerpen. Op mijn tafel ligt permanent een notitieblokje met pen klaar, voor als me iets te binnen schiet tijdens het eten of televisie kijken.
Of het allemaal interessant is en of het stilistisch allemaal deugt kan ik niet goed zelf beoordelen. Het gaat toch vaak over mijzelf, al probeer ik het wel breder te trekken. Maar aan de reacties te merken waarderen jullie, de lezers, het. En dat geeft mij dan weer steun om door te ploeteren. En het geeft mij een bepaalde vrijheid. Ik ga mijn huis zo min mogelijk uit, maar in mijn hoofd kan ik nog steeds naar buiten om daar mensen te ‘ontmoeten’ (en als ze wat terug zeggen is dat wel zo fijn). Dus in zekere zin is deze blog voor mij ook een bevrijding.
Ik ga voort zolang ik het nodig vind, al kan ik opnieuw mezelf niet beloven dat het me elke dag blijft lukken.