Ik zag laatst het NOS-journaal, en ik moest terugdenken aan mijn heel jonge jaren. Toen bestond mijn nieuwsvoorziening uit De Fabeltjeskrant. Die was in het begin nog zwart-wit, wat meer met onze televisie te maken had dan met de inhoud van het programma.
Lees verder “Donkeredromenbos”Auteur: Roelof Ruules
Ex
Ik ben weg, van X. Het platform dat ooit begon als ‘Twitter’ en toen een tijdje door het leven ging als ‘X (voorheen Twitter)’, zodat je als je volledig wilt zijn dus eigenlijk moet zeggen ‘X (voorheen X (voorheen Twitter))’. Maar dat is het soort finesse dat op X zelf allang verdwenen is.
Lees verder “Ex”De uitgestoken hand
Het is september, en de fietspaden in en rond Utrecht zijn overvol. De ‘r’ is weer in de maand, er zijn veel eerstejaars studenten van universiteit en hogescholen.
Voor de doorgewinterde fietser is dit niet de leukste tijd van het jaar. Op de Weg tot de Wetenschap, die ik afleg in de richting van mijn werk en weer terug naar huis, is het filefietsen — wat wellicht een toepasselijke metafoor is voor hoe men tot wetenschappelijke inzichten geraakt, maar in de praktijk is het voornamelijk héél irritant.
Lees verder “De uitgestoken hand”’t Is herfst, de hoaxes vallen
Ik had ze een tijd niet gezien maar ineens kwamen er weer een paar voorbij: mensen die roepen dat Facebook zich de rechten van hun content zoals teksten en foto’s wil toeëigenen; door een uitgebreide gekopieerde notitie te posten (ernaar verwijzen is niet genoeg!) ontzeggen ze Facebook dat recht. De aanleiding nu is dat Meta, eigenaar van Facebook, sinds een tijdje een betaald abonnement aanbiedt.
Lees verder “’t Is herfst, de hoaxes vallen”Mauritspark
Ooit was het een weiland. Een langgerekt weiland, de buffer tussen de A12 en de zuidelijkste bebouwing van het dorp De Meern.
Ik weet dat, omdat mijn ouders een huis betrokken in die bebouwing. Dat huis lag halverwege de Mauritslaan. Mijn ouders waren de eerste bewoners van het huis; mijn moeder is nu één van de laatsten van de eerste bewoners van die rij.
Lees verder “Mauritspark”Weg
Stel je voor: een roman die gaat over een gezin (vader, moeder, dochter, twee zoons) dat elk jaar in september twee weken hun woning in een grauwe voorstad van London verruilt voor pension Zeezicht in de badplaats Bognor.
Klinkt als een feelgood-romannetje, nietwaar? Al zouden er natuurlijk gruwelijke dingen kunnen gebeuren in Bognor — alleen al vanwege die naam verwacht je achter ieder duin een grafkuil, of op zijn minst een enge man.
Lees verder “Weg”Bies
meneer Foppe
Tedje van Es
Thea Ternauw
Gé Temmes
Dirk
Berendien uut Wisp
Jet Veenendaal
Aad van der Naad
Frank van Putten
O. den Beste
Pierre Hulsebos
Henri Hoogemuts
Ab van der Laak
Louc Hobbema
Robbie Kerkhof
Walter de Rochebrune
Bie
…
(Genoeg om de komende dagen de publieke zenders te vullen met mooie herinneringen.)
Bewijs
Ik ging naar de boekwinkel want het was tijd om boeken te kopen. Of eigenlijk om de reeks van boekenweekgeschenken aan te vullen waar ik er sinds 1984 niet één van heb gemist. Veertig op een rij, plus nog wat losse flodders van voor die tijd, het is wat waard en dan vooral in boekplezier.
Lees verder “Bewijs”Theoreten in de praktijk
Vorige week overleed Theo Ruijgrok, 95 jaar en 3 dagen oud. De meesten van mijn lezers zullen hem niet kennen.
Theo Ruijgrok was emeritus hoogleraar in de theoretisch natuurkunde. Dat was-ie al heel lang, al zolang ik hem kende. College heb ik nooit van hem gehad — hoewel: misschien een derdejaars college thermodynamica, maar dat was een onderwerp dat mij in het geheel niet lag, en dat ik gedurende mijn hele studentenleven verre van me heb gehouden (en dat was ook behoorlijk lang). Ik heb er geen actieve herinneringen meer aan.
Lees verder “Theoreten in de praktijk”Een beetje Pep
Ooit had je het striptijdschrift Pep. Het was legendarisch, in ieder geval in mijn ogen. En dat terwijl ik er nooit een abonnement op had. Wij lazen thuis de Donald Duck en vriendje Igor las de Sjors, bladen die allebei op een jonger publiek gericht waren.[1]
We hadden wel op de een of andere manier een aantal losse nummers van Pep in huis. Die maakten diepe indruk. Ik las er voor het eerst pagina’s van de SF-strip Ravian en van de western Blueberry — dat was wel even andere koek dan Donald Duck (al was er achteraf bezien helemaal niets mis met het werk van Carl Barks). Er stonden pagina’s in van Asterix, uit een verhaal dat nog in album moest verschijnen!
(Tekst gaat verder onder de afbeelding.)
Die pagina’s in Pep hadden iets magisch. Je stapte even, twee bladzijden lang, in een andere wereld.
Ergens in die vroege jaren ’70 bedacht ik dat ik striptekenaar wilde worden.[2] Ik begon met ‘eigen’ stripblaadjes, waar ik maar meteen een paar spannende vervolgverhalen in bedacht die verdacht veel leken op Trigië (dat stond in Sjors) en Michel Vaillant. Nou ja, ‘leken’ is hier niet het juiste woord, mijn tekentalent was niet groot. Die blaadjes, met titels als Pop, bezorgde ik dan bij vriend Igor, die van de Sjors.
(Tekst gaat verder onder de afbeelding.)
Veel verder dan twee of drie nummers is het nooit gekomen. Ik had trouwens meestal ook geen idee waar die verhaaltjes naartoe gingen. Dus in zekere zin hadden ze dezelfde magie als de verweesde pagina’s in die losse nummers van Pep.
Ik heb nog jarenlang nu en dan pogingen ondernomen om het tekenwerk te fatsoeneren, maar uiteindelijk begreep ik dat ik beter was met woorden dan met lijnen.
Maar de strips bleven, en de magie die ik er bij voelde. Veel van de strips die ik later meer zou waarderen — Blueberry en Ravian voorop, maar bijvoorbeeld ook Corto Maltese, Olivier Blunder, en de bizarre Coco Bill — zag ik voor het eerst in een Pep.
Toen vijftien jaar geleden Eppo een wedergeboorte beleefde nam ik meteen een abonnement.
En nu is er dan het initiatief van Ger Apeldoorn, die eerder al het boek De jaren Pep schreef. Via een crowdfunding-actie verzamelt hij geld voor het project Pep nu![3], een soort van eenmalige wedergeboorte van het blad van toen.
Daar heb ik dan toch maar voor getekend.
Noten
- Sjors zou in 1975 met Pep fuseren tot Eppo. Maar dat was toch niet hetzelfde. ↩
- Die beroepskeuze volgde op clown, en zou later weer verdrongen worden door sterrenkundige. ↩
- https://www.voordekunst.nl/projecten/14738-pep-nu-por-dios-wat-een-terugkeer ↩