Groen/rood en geel

De provincie Utrecht heeft een druktemonitor. Dat is een online kaart waarop je “in één oogopslag kunt zien waar het druk of rustig is in de provincie Utrecht” opdat “we er ook in deze veranderde omstandigheden verantwoord met elkaar op uit kunnen”. Goed idee, nu de anderhalve meter lastig ligt.

Het ziet er mooi uit. De bezoekersdrukte wordt op een kaart weergegeven met een stoplichtmodel: bij groene ballonnen is het rustig, oranje is gemiddeld, en rood is druk.

De maker van de monitor is zelf hoogstwaarschijnlijk niet kleurenblind. Ik wel. Voor mij zijn de gebruikte tinten groen en rood vrijwel niet van elkaar te onderscheiden.

Links de originele weergave, rechts met een filter dat enigszins weergeeft wat een kleurenblinde ziet.

Nu is het wel mogelijk om te filteren: dan laat je alleen de groene of alleen de rode locaties op de kaart zien. Maar de belofte “in één oogopslag” is dan wel een beetje loos.

Hoe moeilijk kan het toch zijn om dergelijke informatie zó aan te bieden dat ook kleurenblinden er gebruik van kunnen maken?

Afhankelijk van waar je de grens legt heeft zo’n 15% van alle mannen moeite om bepaalde tinten rood en groen van elkaar te onderscheiden (bij vrouwen komt het veel minder vaak voor). Da’s toch geen kleine groep, zou je zeggen.

Ik ben nu al meer dan vijfentwintig jaar professioneel bezig met ‘content’ op het internet. Kleurenblindheid bestaat nog veel langer dan dat. En toch lijkt het wel of ontwerpers en webbouwers er nóóit van hebben gehoord. Bij iedere ronde huisstijlvernieuwing van mijn eigen werkgever kan ik weer aan de bak met mijn verhaal. En iedere keer zitten allerlei mensen mij verbaasd aan te kijken: “Gôh, ik wist niet dat dat zo speelde? Nou, maar de volgende keer zullen we daar gewoon rekening mee houden hoor!” Ja hoor. Dan trek ik de volgende keer gewoon weer aan de bel hoor.

En echt moeilijk is het niet. Je kunt informatie op meerdere manieren aanbieden: geef de rode ballons op het plaatje een extra vette rand, bijvoorbeeld, of toon ook een icoontje dat aangeeft welke locaties groen, oranje of rood zijn. Nog mooier is het als de gebruiker daarnaast ook zelf een kleurenpalet kan kiezen, want ook in het rood-groenspectrum zijn weer verschillen per individuele kleurenblinde. Maar ja, dat alles botst dan nog wel eens met de huisstijl, en voor sommige organisaties lijkt de huisstijl belangrijker dan de informatie die moet worden overgedragen. “We vinden het belangrijk dat we er ook in deze veranderde omstandigheden verantwoord met elkaar op uit kunnen, maar we vinden het nog véél belangrijker dat we onze huisstijl eer aandoen.”

Dezelfde plaatjes als hierboven, maar nu met extra informatie: een brede rand, een raster, en een extra icoon.

En natuurlijk, als je er vanaf dag 1 rekening mee houdt, dan is er nog best veel aan te passen binnen de huisstijl. Als alles al is opgetuigd en in de lucht gebracht, ja, dan wordt het vervelend…

Ik weet het, dit is een persoonlijk dingetje. Maar ik kan me er groen (of rood) en geel aan ergeren dat zoveel mensen die zich professioneel bezighouden met communicatie, blijkbaar geen oog hebben voor dit essentiële probleem.

Ik heb trouwens de aanbieders van de druktemonitor al een vriendelijk mailtje gestuurd, met een paar suggesties. Daar kreeg ik al wel snel een reactie op: “Hartelijk dank voor deze scherpe opmerking. Ik zal dit voorleggen aan de werkgroep en nagaan wat de mogelijkheden zijn binnen de website.” De snelheid van de reactie is fijn, maar ik ben er nog niet gerust op dat het nu goed komt…