Saki

Op 20 november 1993 kocht ik The Complete Stories of Saki. Vraag mij niet waarom. Ik had nog nooit van Saki gehoord of van Hector Hugh Munro, de schrijver die onder dat pseudoniem publiceerde. Misschien was het boekje een aanbieding; op dezelfde dag kocht ik ook het derde en laatste deel van de complete avonturen van Sherlock Holmes. Beide boeken werden uitgegeven door Wordsworth, een uitgever die uitblonk in goedkope uitgaven van Engelse klassieken. ‘Twee voor 6 gulden’ of zo.

Hector Hugh Munro, The Complete Stories of Saki, Wordsworth Classics 1993

Misschien was het het ironische citaat dat op de achterflap staat: “All decent people live beyond their incomes nowadays, and those who aren’t respectable live beyond other peoples’” Ook wordt Saki daar gepresenteerd als “master of the short story”.

Dat klopte wel, ontdekte ik al snel toen ik korte tijd later aan het boek begon. Saki bleek de kampioen van de korte baan te zijn. Veel van zijn verhalen beslaan maar een paar pagina’s. Maar in die paar pagina’s gebeurt zo verschrikkelijk veel, en het wordt zo geweldig knap beschreven, dat ik al snel verkocht was.

De eerste bundel verhalen heet simpelweg Reginald, omdat de protagonist van de verhalen zo heet. Reginald is een snobistische opportunist van het zuiverste water, die de wereld van ironisch commentaar voorziet. Ik herkende onmiddellijk de tongue-in-cheeck die je ook in Engelse comedy-series vindt. En ik ben dol op Engelse komedies.

De tweede bundel heet Reginald in Russia. Reginald verdwijnt echter meteen na het gelijknamige openingsverhaal van het toneel. De verhalen krijgen daarna ook een ander karakter. Niet zozeer minder humoristisch als wel donkerder, duisterder. Ze deden me destijds meer denken aan Roald Dahl, hoewel het natuurlijk precies andersom is: Dahl doet denken aan Saki. Dahl werd geboren in 1916, en wel precies twee maanden voordat Munro sneuvelde in een loopgraaf aan het front in Frankrijk.

Als scholier was ik wel gecharmeerd van de fantastische verhalen van Dahl. Maar ze verbleekten nu in de schittering van Saki. Dit was Dahl in het kwadraat en dan ook nog op steroïden.

Toen ik zo’n kleine twintig jaar geleden voor het eerst e-boeken begon te lezen, was Saki één van de eerste auteurs die ik op mijn leesplankje zette. En ik mag nog steeds graag nu en dan even een verhaal van hem doen.

Niets ten nadele van Dahl natuurlijk. Want die heeft ook best leuke dingen geschreven.