Leuk!

Woensdagavond is mijn toneelavond, ook nu nog. Repeteren-per-video is natuurlijk geen substituut voor echt spelen. Op een speelvloer is het veel leuker.

Als jongetje was ik behoorlijk bleu. Niet iemand die altijd vooraan wil staan. Dan is toneelspelen, voor een publiek op een podium staan, misschien niet de meest voor de hand liggende liefhebberij.

Toch ben ik er ooit mee begonnen en ook al heel jong. Op de lagere school hadden we een voorstelling waarin ik een hoofdrol had in een sketch. Mijn beste vriendje was een professor die een tijdmachine had uitgevonden. Ik was een oud mannetje, met stok en baard, die in de machine kroop. Achter de ‘machine’, een opgeschilderd stuk karton, trok ik razendsnel mijn oudemannenpak uit om als baby in een luier aan de andere kant weer tevoorschijn te kruipen.

Ik geef toe, het was geen Shakespeare, maar man, wat was dat leuk!

Op de middelbare school raakte ik jaren later verzeild in een cabaretgroep. Onder begeleiding van de leraar wiskunde die zelf ook actief was in dat genre, maakten we een eigen programma. De groep was groot, ik denk wel twaalf of veertien man, dus iedereen had niet meer dan één of twee nummers. Die nummers maakten we zelf, al vond ik dat niet mijn forte. Iemand als Eric, bijvoorbeeld, had daar veel meer gevoel voor. Ik had daar wel bewondering voor. Met die vrolijke bende namen we deel aan een scholierencabaretfestival in Den Haag waar we niet echt geweldig scoorden. Maar alweer: wat was dat leuk!

Ik was in die tijd nog steeds een beetje bleu jongetje, maar op een podium viel dat ineens van me af. Plankenkoorts bleek niet in mijn systeem te zitten.

Het daaropvolgende jaar vond de leraar dat we het nu maar zelf moesten proberen, dan ging hij intussen met een nieuwe groep aan de slag. Het bleue jongetje in mij wachtte de ontwikkelingen maar af, en was dus enigszins verbaasd toen iedereen ermee ophield behalve Eric. Zo vormde ik met Eric ineens een duo, het illustere Kcrisisz. En schreven we samen een programma waarmee we weer optraden bij het scholierenfestival (daar wil ik verder niet meer over praten), bij diverse culturele evenementen op school, en zelfs tegen betaling in een jongerensoos (daar wil ik misschien nog wel eens over praten). En man man man wat was dat leuk!

Shakespeare was nog niet in beeld. Die komt nog…